Historia Spinela
Kategoria: minerał
Skala twardości Mohsa: 8
Kolor: zielony, szary, żółty, pomarańczowy, czerwony, niebieski, fioletowy, czarny, biały, bezbarwny
POCHODZENIE I POWSTANIE
Przez ponad tysiąc lat spinel był mylony z rubinem i szafirem. Najsłynniejszy spinel, który został pomylony z rubinem – „Rubin Czarnego Księcia” – stanowi centralny kamień w brytyjskiej koronie, będącej częścią klejnotów koronacyjnych. Ten 170-karatowy spinel jest największym nieoszlifowanym spinelem na świecie.
Z kolei „Timur Ruby”, ważący 361 karatów, jest największym nieoszlifowanym spinelem, który również stanowi część brytyjskich imperialnych klejnotów koronacyjnych.
Największy oszlifowany spinel waży prawie 400 karatów i jest osadzony w rosyjskich carskich klejnotach koronacyjnych, a konkretnie w koronie Katarzyny II Wielkiej.
Spinele występują w naturze rzadziej niż rubiny, mimo to rubiny są wielokrotnie droższe.
KOLOR
Spinel jest jednym z niewielu kamieni szlachetnych, które występują niemal we wszystkich kolorach.
Najbardziej poszukiwanym kolorem spinelu jest czerwony. Być może również dlatego, że jest on praktycznie nie do odróżnienia od rubinu.
Innym bardzo poszukiwanym i rzadkim kolorem jest kobaltowy błękit, zwłaszcza gdy spinel ma masę powyżej 2 karatów.
Spinel asteryczny, zwany też spinelem gwiaździstym, zawiera igiełki rutylu, które tworzą sześcioramienną gwiazdę, i jest oszlifowany w kształcie kaboszonu.
Spinel może pochwalić się niesamowitym połyskiem, który przewyższa jedynie diament, sfen i cyrkon.
Występowanie
Sri Lanka, Mjanma (Mogok), Tajlandia, Wietnam, Afganistan, Tanzania, Afryka, Australia
Zastosowanie
Spinel jest najczęściej wykorzystywany jako kamień szlachetny w biżuterii. Niestety, dla szerokiej publiczności pozostaje on wciąż „nieznany” i pomijany.
Spinel charakteryzuje się doskonałą wytrzymałością, jest twardy i jednocześnie solidny, co oznacza, że nic go tak łatwo nie zarysuje ani nie złamie. Dzięki bogatej gamie barw, wytrzymałości, połyskowi i przystępnej cenie spinel jest doskonałym wyborem do osadzenia w każdej biżuterii.
SPINEL SYNTETYCZNY
Spinel syntetyczny powstał przypadkowo podczas produkcji korundu w połowie XIX wieku (proces topnikowy).
Dopiero w latach dwudziestych XX wieku ponownie zaczęto go wytwarzać jako zamiennik akwamarynu w jasnoniebieskim kolorze do produkcji biżuterii (metoda Verneuila).
Obecnie do produkcji syntetycznego spinelu stosuje się dwie metody: fuzję płomieniową, czyli metodę Verneuila, oraz metodę topienia z użyciem topnika (czasami nazywaną również topnieniem z użyciem topnika). Więcej informacji na temat syntetycznego spinelu można znaleźć tutaj

