Historia opalu

OPAL

Rodzaj: mineraloid

Skala twardości Mohsa: 5,5–6

Barwa: bezbarwna, biała, żółta, czerwona, pomarańczowa, zielona, brązowa, czarna, niebieska, różowa

POCHODZENIE I PROWENIENCJA

Opal jest uwodnioną, amorficzną formą tlenku krzemu SiO₂·nH₂. Zawartość wody może wynosić od 3 do 21% masy, zazwyczaj jednak mieści się w przedziale od 6 do 10%. Ze względu na swój amorficzny charakter zaliczany jest do mineraloidów, w odróżnieniu od krystalicznych form tlenku krzemu, które uznaje się za minerały.

Uważa się, że nazwa „opal” pochodzi od sanskryckiego słowa „upala” (klejnot), a później od greckiej pochodnej „opállios” (widzieć zmianę koloru).

Wyróżnia się dwie główne klasy opalu: opal szlachetny opal i opal zwykły. Opal szlachetny wykazuje grę barw (iryzację), której nie posiada opal zwykły. Gra barw jest definiowana jako „pseudochromatyczne zjawisko optyczne, w którym kolorowe błyski światła z niektórych minerałów zamieniają się w białe światło”. Wewnętrzna struktura opalu szlachetnego powoduje załamanie światła, czego wynikiem jest gra barw.

KOLORY

W zależności od warunków, w jakich powstaje, opal może być przezroczysty, półprzezroczysty lub nieprzezroczysty, a kolor tła może być biały, czarny lub niemal dowolny z widma widzialnego. Czarny opal jest uważany za najrzadszy, podczas gdy opale białe, szare i zielone są najpowszechniejsze.

POCHODZENIE

Opal był w starożytności rzadki i bardzo cenny. Aż do odkrycia dużych złóż w Australii w XIX wieku jedynym znanym źródłem opalu była Cervenica za rzymską granicą na Słowacji, w kopalni, która obecnie jest już zamknięta. Opal jest australijskim kamieniem narodowym.

Głównymi źródłami opalu są Australia i Etiopia.