Historia morganitu

MORGANIT

Rodzaj: beryl

Skala twardości Mohsa: 7,5–8

Kolor: różowy, łososiowy, brzoskwiniowy, fioletowy

POCHODZENIE I PROWENIENCJA

Morganit to różowa odmiana berylu (podobnie jak akwamaryn, goshenit, szmaragd, bixbit, heliodor, vorobjewit i zwykły beryl).

Różowe, czasem łososiowe, a nawet brzoskwiniowe zabarwienie wynika z obecności manganu.

Morganit wykazuje silny pleochroizm, tzn. pod różnymi kątami przybiera różne barwy.

Został odkryty na Madagaskarze w 1910 roku, a następnie zidentyfikowany przez G. F. Kunza (głównego gemmologa firmy Tiffany & Co.), który nazwał go na cześć J. P. Morgana, zapalonego kolekcjonera minerałów oraz entuzjastycznego propagatora nauki i sztuki.

Wspólnie z Kunzem zgromadzili dwie najważniejsze kolekcje kamieni szlachetnych, które później przekazali Amerykańskiemu Muzeum Historii Naturalnej w Nowym Jorku oraz Narodowemu Muzeum Historii Naturalnej w Paryżu.

Morganit występuje w pegmatytach i tworzy duże kryształy, które często nie zawierają widocznych inkluzji. W Brazylii kryształy osiągają masę ponad 10 kilogramów!

POCHODZENIE

Brazylia (Minas Gerais), Afganistan, Namibia, Mozambik, Madagaskar, Maine (USA)

Większość morganitów pochodzi z kopalń w Minas Gerais w Brazylii, gdzie występują morganity w kolorze brzoskwiniowym.

Najcenniejsze morganity pochodzą jednak z Madagaskaru, częściowo dlatego, że obecnie w tej kopalni wydobywa się niewiele morganitów, ale także ze względu na piękny „purpurowy” kolor, który stanowi najwyższy standard.

Barwa morganitów o masie poniżej dwóch karatów jest często blada i bardzo jasna. Wraz ze wzrostem masy karatowej barwa staje się bardziej intensywna. Dlatego morganity poddaje się napromieniowaniu lub ogrzewaniu w celu uwydatnienia barwy.

ZASTOSOWANIE

Morganit jest wykorzystywany przede wszystkim w jubilerstwie, gdzie powoli zyskuje dużą popularność dzięki swojej twardości, pięknej barwie i przystępnej cenie. Dzięki tym właściwościom morganit coraz częściej znajduje zastosowanie w pierścionkach zaręczynowych.