Historia Cytrynu

CYTRYN

Rodzaj: kwarc

Skala twardości Mohsa: 7

Kolor: żółty, pomarańczowy

POCHODZENIE I PROWENIENCJA

Cytryn jest najdroższym rodzajem kwarcu. Jego barwa waha się od jasnożółtej do złocistożółtej. Naturalny cytryn jest bardzo rzadkim minerałem. Ze względu na jego niewielką występowalność w naturze cytryn jest często zastępowany ametystem, który po podgrzaniu zmienia barwę z pierwotnego fioletu na żółty. Metoda ta jest stosowana już od średniowiecza. Z tego powodu ważne jest, aby kupować wyłącznie prawdziwy, naturalny cytryn z certyfikatami uznawanymi na całym świecie. Nie tylko certyfikat, ale także wysoka cena wskazują, czy mamy do czynienia z prawdziwym, naturalnym cytrynem.

Cytryn występuje jako część dużych kryształów w pegmatytach wraz z imbirkiem.

Jeśli kryształ cytrynu zawiera również ametyst, jest to minerał zwany ametrynem.

KOLOR

Najczęstszym kolorem naturalnych, niezmodyfikowanych cytrynów jest jasnożółty. W rzadkich przypadkach cytryn występuje również w intensywnym złocisto-pomarańczowym kolorze zwanym madeira. Rzadko spotyka się również cytryn w kolorze pomarańczowo-bursztynowym, zwany „palmeiras”.

Kolor naturalnych cytryn zmienia się pod wpływem wygrzewania. Cytryny jasnożółte i dymne poddaje się obróbce termicznej w celu uzyskania bardziej intensywnego koloru.

Pochodzenie złocistego koloru cytrynu nie zostało dotychczas ostatecznie wyjaśnione. Podobnie jak ametyst, cytryn może blaknąć pod wpływem światła.

POCHODZENIE

Boliwia (kopalnia Anahí), Brazylia, Rosja, Madagaskar, Hiszpania, Meksyk, Urugwaj, Czechy (Bobrůvka, Bory, Kněževes, Laštovičky, Rousměrov, Sklené nad Oslavou, Suky).

ZASTOSOWANIE

Podobnie jak ametryny, cytryny szlifuje się w nietypowych przekrojach i nowoczesnych kształtach. Cytryny są bardzo popularne wśród szlifierzy ze względu na swoją twardość, połysk i możliwość eksperymentowania z szlifem.

Cytryn z Malagi jest największym oszlifowanym cytrynem na świecie, o imponującej masie 20 200 karatów. Ten gigantyczny cytryn został wydobyty w Minas Gerais w Brazylii w latach 80. XX wieku. Co ciekawe, jego właścicielowi zajęło trzy dekady, zanim znalazł odpowiednich specjalistów, którzy oszlifowali ten kamień.