Historia Chalcedonu

CHALCEDON

Rodzaj: naturalny kwarc

Skala twardości Mohsa: 6,5–7

Kolor: szaro-niebieski, szary, szaro-brązowy, szaro-biały, mlecznobiały

POCHODZENIE I PROWENIENCJA

Chalcedon to specyficzna mikrokrystaliczna odmiana kwarcu, od której różni się szeregiem właściwości oraz sposobem powstawania. Swoją nazwę zawdzięcza starożytnemu miastu Chalcedon (dzisiejsza Turcja).

Chalkedon powstaje w różnych pustkach, często w stygnącej magmie, w wyniku wytrącania się roztworów krzemianów. Występuje z domieszką opalu. W naturze występuje na przykład w ametystowych geodach, gdzie tworzy ich dolną krawędź. Ponieważ chalcedon jest odmianą kwarcu, jest bardzo rozpowszechniony i można go znaleźć na całym świecie. Jego istotą są skupiska – nagromadzenia delikatnych włókien, które tworzą mętne warstwy.

Istnieje kilka rodzajów chalcedonu, np. czerwony chalcedon nazywany jest karneolem, chryzopraz ma kolor jabłkowo-zielony, jaspis to kolorowa mieszanka chalcedonu, kwarcu i opalu, a zielony chalcedon z czerwonymi plamami nazywany jest heliotropem. Kolejną odmianą chalcedonu jest agat, do którego należy również czarny onyks.

Najcenniejszą odmianą chalcedonu jest zielonkawy chryzopraz, który swój kolor zawdzięcza domieszce niklu.

Szczególnym rodzajem chalcedonu jest urugwajski chalcedon enhydros, który zawiera resztki wody w pustkach i w naszych stronach znany jest jako „agat z wodą”.

POCHODZENIE

Namibia, USA, Meksyk, Brazylia, Turcja, Australia, Indie, Rosja, Madagaskar, Czechy (Kozákov, Nová Paka, Milevsko, Góry Krušné).

ZASTOSOWANIE

Chalkedon jest wykorzystywany w jubilerstwie i przemyśle galanteryjnym. W starożytności miał również zastosowanie techniczne – służył do przechowywania narzędzi, a także do produkcji wag i tark.

Chalkedon najczęściej szlifuje się na kaboszony lub poleruje piaskiem i szkłem w postaci kamyków, koralików i kamei.

Chalcedon nie jest wrażliwy na ciepło, a po dodaniu żelaza nawet się nagrzewa i zmienia kolor na odcienie czerwieni.